Na co należy zwrócić uwagę podczas cumowania wielu kabli?

2023-11-30 03:01:07

Sternik pokładowy pobiegł do lewej burty, aby pomóc. Mimo to obaj sternicy nie byli w stanie zapanować nad dwoma linkami ogonowymi i liny ogonowe wypadły mu z rąk. W tym momencie jeden ze sterników przypadkowo wszedł na linę, a jego stopy natychmiast zostały zaciśnięte przez linę statku. Podążył za kablem biegnącym na zewnątrz i spadł w stronę kipy. Widząc to, drugi sternik chwycił linę i zdołał uwolnić stopy, zanim szybciej przesunął się przez kipę. Na szczęście sternik miał jedynie siniaki na stopach i statek został ponownie zacumowany do brzegu bez dalszych incydentów.

1. Podczas cumowania z wieloma kablami, jednoczesne odwiązanie wielu kabli może spowodować problemy. O ile nie uzasadniono inaczej, dobrą praktyką jest wcześniejsze odwiązanie jednej z lin cumowniczych statku. Kolejną praktyczną wskazówką jest rozważenie praktycznych aspektów wyjścia przy wejściu do portu oraz negocjowanie oczekiwań i metod wypłynięcia podczas deklaracji wyjścia i spotkań związanych z ochroną przed wypłynięciem.

2. Nie każdy potrafi czytać w myślach i przewidywać intencje innych ludzi. Nie zakładaj, że inni będą działać w Twoim imieniu i nie rozluźniaj dwóch linek łodzi, kiedy chcesz.

3. W sytuacji awaryjnej szybkie myślenie jest kluczowe, ale niezwykle ważne jest poświęcenie chwili na rozważenie zalet i wad alternatywnych sposobów działania. W takim przypadku, jeśli śmigło zostanie zatrzymane bez podjęcia innych środków, statek wymknie się spod kontroli, ale kapitan będzie miał tylko kilka sekund, aby to sobie uświadomić.

Morski statek pomocniczy jest zacumowany na prawej burcie. Urządzenie cumownicze na rufie zawiera dwie wewnętrzne liny zwrotne i dwie zewnętrzne liny rufowe, oba przywiązane do bittów. W ramach przygotowań do wypłynięcia załoga statku i piloci przeprowadzili przed misją rajd ubezpieczeniowy.

Przy wyjściu z portu prąd płynie na rufę statku z prędkością około 1,5 węzła, a zewnętrzny (lewy) ster strumieniowy azymutalny służy do zapobiegania oddalaniu się statku od brzegu. Na mostku byli właściciel statku, starszy oficer i pilot portowy. Kapitan i pilot omówili plan odlotu, a plan operacji odlotu przewidywał uruchomienie wewnętrznego (prawej burty) steru strumieniowego azymutalnego w celu przeciwdziałania prądowi. Ograniczało się to jednak do sterowania i nie było wzmianki o odcumowaniu. Załogi na mostku i odcumowaniu porozumiewały się wcześniej za pomocą ręcznych radiotelefonów UHF. Pilot komunikował się z personelem odlotu na lądzie za pomocą telefonu bezprzewodowego VHF.

Załoga odlotów na rufie składa się z dwóch osób, każda stojąca obok zestawu bittów. Pracownicy na lądzie odwiązali kabel dolny od bittów dokowych. Fala wody na prawej burcie sprowadziła linę rufową z powrotem na pokład i przywiązała ją do bitta. Następnie fala wody na lewej burcie wypuściła jednocześnie dwie liny rufowe. Zaraz potem pracownicy na brzegu odwiązali od brzegu liny dziobowe i rufowe, a tylne końce lin statku wrzucili do wody. Jednak kable obu statków są za ciężkie na jeden akwen, dlatego trudno jest wysłać je jednocześnie. Kiedy próbował wycofać jeden z kabli, drugi został wessany do otworu ssącego steru strumieniowego azymutu. Co gorsza, kabel statku, który wysłał, szybko zaplątał się w kabel skręcony w śrubę napędową.

Natychmiast zaalarmuj mostek i poinformuj go o jego kłopotach, jednocześnie żądając zatrzymania dwóch silników sterowych. Jednak kapitan zdał sobie sprawę, że zatrzymanie bata nie zapewni już kontroli nad statkiem. Nie wiedziałem, który ster strumieniowy zasysa kabel, więc wyregulowałem kąt azymutu lewego steru strumieniowego na zero i wyregulowałem kąt azymutu steru strumieniowego na prawej burcie, aby zapobiec oddalaniu się statku od brzegu i jednocześnie zrównoważyć przypływ.